Sprzedaż roślin w sezonie jesiennym została zakończona !
Nowa oferta aktualna dla sezonu wiosennego pojawi się na przełomie grudnia i stycznia.

Wprowadź numer artykułu, wybierz ilość i włóż do koszyka:
Importuj numery artykułów
-+
ZAKRES ARTYKUŁÓW
Ogrodnik z Austrii | STARKL E-SKLEP (https://www.starkl.pl/)

Miechunka to smaczna bomba witaminowa

Miechunka to stosunkowo niepozorne rośliny, które nie wyróżniają się w pełni do jesieni. W tym okresie zostaną obsypane pomarańczowymi „lampionami”. Co się w nich kryje? Jasny owoc znany nie tylko ze swojego smaku, ale także z dobroczynnego wpływu na zdrowie.


Miechunka 
Charakterystyczną cechą wszystkich miechunek jest kielich, który chroni owoce podczas dojrzewania. Stąd wzięła się nazwa Physalis – pęcherz. Swoim wyglądem przypomina latarnię.

Kielich najpiękniej wybarwia się jesienią. Ozdabia ogrody bogatym czerwonym do brązowym kolorem. Kiedy go otwieramy, odkrywamy w środku pomarańczową, błyszczącą jagodę. To właśnie dla tego pięknego, smacznego i niezwykle zdrowego owocu od wielu lat w polskich ogrodach uprawia się miechunkę.

Chociaż jest to wieloletnie zioło, uprawiamy gatunki ciepłolubne jako rośliny jednoroczne. Rzadko zimują w naszym klimacie. Wyjątkiem jest miechunka czereśniowa, który zimuje tutaj i uprawiamy go jako bylinę.


Jak sadzić miechunkę?
Uprawia się podobnie jak ich bliscy krewni – pomidory. Zakupione nasiona sadzimy w marcu na parapecie, a młode sadzonki sadzimy dopiero po uformowaniu prawdziwych liści.

Nie musimy się spieszyć z sadzeniem w grządce, spokojnie możemy poczekać do końca maja. Rośliny są ciepłolubne, dlatego wolimy nie ryzykować, że wiosenne przymrozki zniszczą całe nasze zbiory.

Zachowaj odległość między poszczególnymi roślinami około 30 do 50 centymetrów, między rzędami 70 do 100 centymetrów. Do poszczególnych roślin wbijamy patyczek, na której później przywiążemy miechunkę.

Wskazane jest regularne przerzedzanie wzrostu miechunki, zwłaszcza jeśli hodujemy je jako byliny. Rozprzestrzeniają się przez kłącza i mogą zacząć tłumić inne rośliny. Regularnie ściskamy rośliny i ciągniemy pędy wzdłuż struktury, dzięki czemu uzyskamy jak najwięcej owoców.


Gleba
Do udanej uprawy niezbędna jest lekko wilgotna, próchnicza i przepuszczalna gleba. Gleby suche i piaszczyste nie są odpowiednie dla miechunek. Idealne są miejsca, w których znajdowała się kiedyś składowisko kompostowe. Z drugiej strony miejsca, w których rosły ziemniaki lub pomidory w zeszłym roku, są nieodpowiednie.


Miejsce
Rozwija się w słonecznym środowisku, chronionym przed silnymi wiatrami. Możemy ją uprawiać przez cały rok w doniczce i przynosić do domu na zimę.


Światło
Im więcej światła otrzyma miechunka, tym będzie szczęśliwsza. Czy planujesz hodować go w pojemniku i zimować w pomieszczeniu? W mroźne miesiące wybierz dla niego miejsce w pobliżu dużego okna.


Podlewanie
Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie owocowania. W przypadku nierównomiernego podlewania dochodzi do pękania owoców. Gdy tylko lampiony zaczną wysychać i zmieniać kolor, uważaj, aby nie zamoczyć ich niepotrzebnie podczas podlewania.


Rodzaje miechunki
Dziś znamy aż 110 gatunków tej interesującej i pożytecznej rośliny, która stopniowo rozprzestrzeniła się na wszystkie subtropikalne, tropikalne i górskie regiony świata. Niektóre gatunki można wykorzystać do dekoracji jesiennego wieńca, inne szkoda byłoby wykorzystać tylko do dekoracji. Uprawiamy głównie miechunka peruwiańska.


Miechunka peruwiański
Physalis peruviana to gatunek, który ma piękne żółte owoce wielkości około 2 centymetrów. Dojrzewają ukryte w opakowaniu, które stopniowo zmienia kolor z zielonego przez beżowy na brązowy. Owoce mają słodko-kwaśny smak przypominający agrest lub ananasy. Uprawiana jest jako roślina jednoroczna.


Miechunka wisniowa
Jest najczęściej uprawianym przedstawicielem rodzaju Physalis. W porównaniu z mchem peruwiańskim owoc jest nieco mniejszy (1 do 1,5 centymetra) i ma czerwony kolor. Suche kielichy mają wyraźnie ogniste zabarwienie. Choć owoce nie są zbyt smaczne, pięknie zdobią jesienne ogrody. Uprawiana jest jako roślina wieloletnia.

Jak rozmnażać miechunkę?
Miechunka wiśniowa rozprzestrzenia się na okolicę poprzez pełzające kłącze, z którego wyrastają nowe rośliny. Więc możemy to pomnożyć przez dzielenie. Miehuńka peruwiański, która w naszym kraju nie przetrwa zimy, wiosną wysiewa się ponownie z nasion.


Kiedy zbierać miechunkę?
Zbiera się dopiero wtedy, gdy owoce są dojrzałe, miseczki zmieniają kolor i wysychają. Bardzo ważne jest spożywanie owoców w pełni dojrzałych, w przeciwnym razie mogą podrażnić żołądek. W zależności od lokalizacji i pogody  dojrzewają od sierpnia do pierwszych przymrozków.


Czy należy nawozić?
Zbiory owoców możemy wesprzeć nawożeniem, zwłaszcza jeśli lato było bardzo suche. Możemy zastosować nawóz do pomidorów lub uniwersalny nawóz organiczny do całego ogrodu.


Przechowywanie
Dojrzałe owoce możemy przechowywać przez kilka tygodni w suchym miejscu w temperaturze bliskiej zeru. Wybieramy owoce zdrowe i nieuszkodzone. Nigdy nie wyjmujemy ich z opakowania przed przechowywaniem.


Choroby i szkodniki 
Odporne na choroby i nie podatne na pleśń. Należą one jednak do tego samego rodzaju co pomidory i ziemniaki, więc mogą na nich pojawić się te same choroby - na przykład stolbur, fusarium czy alternarium.

Wśród szkodników mchy atakują głównie mszyce, ślimaki i różne gąsienice. 


Jakie witaminy zawiera mech?
Są doskonałym źródłem beta-karotenu, witaminy C, tiaminy, niacyny, fosforu i białka. Dzięki zawartości witaminy C 50 mg% przewyższają nawet cytryny. W owocach odnajdujemy również gorycz fizyliny, kilku alkaloidów, kwasów organicznych oraz minerałów zwłaszcza potasu, wapnia, żelaza i pierwiastków śladowych, flawonoidów oraz szeregu substancji przeciwnowotworowych.

Uwaga: wszystkie inne części miechunki, z wyjątkiem dojrzałych owoców, są trujące.


Przepisy 
Świeży, tropikalny smak wyróżnia się w różnych recepturach. Zainspiruj się instrukcją przygotowania słodkiej marmolady lub wyjątkowego „kawioru” warzywnego.


Marmolada z peruwiańskiego 
Potrzebujemy:

- 500 g dojrzałych owoców miechunki
- 250 g cukru pudru
- kwasek cytrynowy lub sok z cytryny
- środek żelujący

Owoce oczyścić z kielicha, opłukać w sitku pod bieżącą wodą i włożyć do garnka. Dodaj trochę wody i lekko gotuj. Przecedź ugotowaną mieszaninę przez sito lub zmiksuj w blenderze.


Włóż zmiksowaną mieszankę z powrotem do garnka i zagęść, lekko bulgocząc.


Powoli dosoać cukier, dodać kwasek cytrynowy. Do zagęszczenia możemy użyć środka żelującego.

Gotową marmoladę wlać do małych słoiczków z pokrywkami, które wkładamy do łaźni parowej na 15 minut, aby pokrywki dobrze się zamknęły. Słoiki przechowujemy w ciemnym i suchym miejscu.